O Dave είναι μαθητής λυκείου και μεγάλος φαν των comics. Η λατρεία του για τις φανταστικές ιστορίες των σούπερ-ηρώων, τον κάνει να πάρει μια... τρελή απόφαση: να γίνει κι εκείνος σούπερ ήρωας, ακόμα κι αν δεν έχει καμιά ιδιαίτερη δύναμη, όπως τα πρότυπα του.
Ο Dave είναι αυτό που λέμε ο σπασίκλας του σχολείου, καθώς πέρα από την αγάπη του για τα κομικ, συχνά τον κλέβουν οι νταήδες της περιοχής, ενώ η σχέση του με το γυναικείο φύλο δεν είναι και η καλύτερη. Μιλάμε συνεπώς για έναν αντιήρωα που είναι ωστόσο έτοιμος να δώσει και την ζωή του ακόμη για το δίκαιο των αδυνάτων ως Kick Ass. O Dave και η ιδέα του να γίνει super ήρωας είναι σίγουρα τρελή, τόσο τρελή που στην πρώτη του προσπάθεια θα βρεθεί στο νοσοκομείο και μάλιστα με μία φήμη στο σχολείο του ότι είναι gay. Στον αντίποδα ο Damon Macready είναι ένας πρώην αστυνομικός που προσπαθεί να εκδικηθεί έναν έμπορο ναρκωτικών. Όταν θα συναντηθεί με τον Kick Ass, θα τον φέρει πιο κοντά στο όνειρό του να γίνει υπερήρωας, κάτι που ίσως όμως εκείνος να μην θέλει.
Ο Kick Ass λοιπόν είναι τόσο πολύ άσχετος με την έννοια του υπερήρωα που προσφέρει απλόχερα το γέλιο με τα κατορθώματά του και της αδεξιοσύνη του. Όποιος ψάχνει να βρει κάτι το σκεπτόμενο, κάτι το εντυπωσιακά έξυπνο και κάτι το πάρα πολύ διαφορετικό καλύτερα να μην δοκιμάσει την ταινία. Ωστόσο το Kick Ass έχει αρκετά στοιχεία πρωτοτυπίας και αδιαμορφώνει έστω και ελάχιστα τις βασισμένες σε comic book ιστορίες υπερηρώων, ίσως κιόλας επειδή δεν μιλάμε για έναν υπερήρωα άλλά κάτι το αρκετά διαφορετικό. Προσωπικά ο Kick ass μου θύμισε σε αρκετές περιπτώσεις ένα Big Bang Theory όμως αυτήν την φορά για υπερήρωες αντί για επιστήμονες. Όπως είπα η ταινία δεν έχει δαφνες ποιότητας. Τι έχει? Άρκετό γέλιο, μέτριες ερμηνείες στις οποίες ωστόσο μπορεί να σταθεί χωρίς να κάνει κοιλιά σε κάποιο σημείο, προσεγμένο σενάριο που βασίζεται στο αντίστοιχο πετυχημένο comic book και έτσι γίνεται ίσως η καλύτερη ταινία που μπορεί να δει κάποιος για διασκέδαση αυτόν τον καιρό.
Ένα ακόμη θετικό είναι το καλό soundtrack που έχει συνοδεύσει με ιδανικό τρόπο τις σκηνές της ταινίας, ενώ στα θετικά κρατάμε και τον σαρκασμό των άλλων ταινιών για υπερήρωες. Αν ψάχνετε τώρα να βρείτε για κλισέ και για ρεαλισμό, δεν θα σταματήσουμε να βρίσκουμε ψεγάδια, όμως όπως είπαμε ο στόχος της ταινίας είναι προφανώς να διασκεδάσει και τίποτα παραπάνω.
Για το τέλος άφησα έναν προβληματισμό. Πόσα ψυχολογικά προβλήματα θα έχει ένα παιδάκι κάπου πάνω από τα δέκα του χρόνια όταν έχει παίξει σε μια ταινία στην οποία ο χαρακτήρας της σκοτώνει όποιον βρει μπροστά της με βίαιο τρόπο? Και επιπλέον πως είναι δυνατόν κάποιος που εκδικείται και σκοτώνει ένα σωρό αθώο (ίσως) κόσμο να θεωρείται υπερήρωας? Μάλλον αυτό δεν ενδιαφέρει τους κυρίους του σεναρίου και του comic book.

Γιάννης Πατλάκας
Βαθμός 7