H νέα ταινία του (Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) Peter Jackson The Lovely Bones επικεντρώνεται σε ένα νεαρό κορίτσι το οποίο δολοφονήθηκε και βλέπει από μια άλλη διάσταση την ζωή της οικογένειάς της αλλά και αυτήν του δολοφόνου της. Η μεγάλη στιγμή για το νεκρό κορίτσι θα είναι όταν θα πρέπει να αποφασίσει αν προτιμά να δει την οικογένειά της να προχωρά και να συμβιβάζεται με την τρομερή απώλεια ή αν θέλει να δει τον δολοφόνο της να τιμωρείται. H ταινία βασίζεται στο ομόνυμο βιβλίο της Alice Sebold που είναι ευρέως γνωστό και δημοφιλές.
Όσοι είχαν διαβάσει το βιβλίο είπαν ότι πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν τα παραδεισένια οστά να γίνονται ταινία. Δυστυχώς δεν το έχω διαβάσει και η κριτική θα έχει ένα κενό σε αυτό το σημείο. Ωστόσο είναι καταφανές ότι ο Jackson κάνει μια φιλότιμη προσπάθεια να ξεπεράσει τους σκοπέλους της αφήγησης του μικρού δολοφονημένου κοριτσιού από τον παράδεισο. Σε κάποια σημεία τα καταφέρνει καλά και σε άλλα όχι και τόσο, καθώς η εικόνα του παραδείσου ή γενικότερα μιας διάστασης ανάμεσα σε αυτόν τον κόσμο και τον άλλον σε συνδιασμό με την ζωή των ανθρώπων στην γη δίνουν μια αντίθεση. Το κορίτσι που έχει πεθάνει δεν βλέπει απλά τους γονείς της, τους φίλους της και τον δολοφόνο της στην καθημερινή τους ζωή αλλά κατα κάποιο τρόπο επεμβαίνει σε αυτήν με έναν διαφανές τρόπο. Ακούγεται μυστήριο; Ίσως γιατί η ταινία σε αρκετά σημεία σπείρει το μυστήριο και το μυστηκιστικό σε σχέση με τα μεταθανάτια, ενώ σε άλλα είναι γλυκιά και συγκινητική. Η λύτρωση για την δολοφονιμένη έφηβη θα έρθει στο τέλος με έναν μάλλον ιδανικό τρόπο και ο θεατής θα φύγει ικανοποιημένος από την αίθουσα για τις δύο ώρες που πέρασαν, αμφιβάλλω όμως αν θα θυμάται την ταινία για αρκετό καιρό.

Γιάννης Πατλάκας
Βαθμός 6

Μία ταινία που τα έχει όλα! Δράμα, περιπέτεια, μυστήριο και μπόλικη φαντασία, θα ικανοποιήσει τις απαιτήσεις κάθε θεατή. Θίγοντας ένα κοινωνικό φαινόμενο και μία σκληρή πραγματικότητα που δυστυχώς πλήττει την καθημερινότητά μας και αυξάνει τις υποψίες μας για κάθε διεστραμμένο γείτονα, η ταινία απεικονίζει τον τρόμο κάθε γονέα. Η σκηνοθεσία είναι μαγική και πως άλλωστε να μην ήταν αφού έβαλε το χέρι του ο Πίτερ Τζάκσον; Η ταινία έχει επίσης πολύ καλές ερμηνείες, ενώ αποκαλυπτικός στο ρόλο του αποδεικνύεται ο Μαρκ Γουόλμπεργκ. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Σοΐρζ Ρόναν δείχνει ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο ταλέντο του Χόλιγουντ. Η νεαρή κοπέλα που έγινε γνωστή από την "Εξιλέωση", υποδύεται τη Σούζι Σάλμον με ένα τρόπο μοναδικό και συγκινητικό. Μπορεί το θέμα της ταινίας να είναι ιδιαίτερα σκληρό, πρόκειται όμως για μία ειλικρινή προσπάθεια εξοικίωσης του ανθρώπου με το θάνατο. Με ένα μαγικό τρόπο ο θάνατος παρουσιάζεται ως ένα ταξίδι παραμυθένιο, αν και δεν χάνει ούτε για ένα λεπτό και την ωμή του διάσταση. Μπορεί κάποιον να μην τον αγγίξουν τα βαθύτερα νοήματα της ταινίας αλλά σίγουρα θα εκτιμήσει την προσπάθεια κάθε μέρους της παραγωγής. Προσωπικά, δεν κουράστηκα καθόλου γιατί την αναμονή για την εξέλιξη γέμιζαν συνεχώς οι πανέμορφες εικόνες που ίσως μόνο ο Τζάκσον θα μπορούσε να καταφέρει τόσο καλά. Συνολικά, πρόκειται για μία ταινία που προβάλλει για άλλη μία φορά το πρόβλημα της εξαφάνισης παιδιών, τη διαστροφή των ενηλίκων και το αδικαιολόγητο έγκλημα. Παρόλα αυτά όμως, όλα παρουσιάζονται σε ένα κλίμα παρηγοριάς για την οικογένεια και δικαίωσης για το θύμα, σε αντίθεση με τις ταινίες που χαρακτηρίζονται ως αστυνομικές.
Δείτε το αν σας αρέσουν οι ταινίες που συνδυάζουν τη φαντασία και την πραγματικότητα σε φόντο δραματικό. Μην το δείτε όμως αν είστε υπερβολικά ευαίσθητοι σε τέτοια ζητήματα, γιατί όπως και να έχει, κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ταινίας θα ψυχοπλακωθείτε.

Σπυριδούλα Σκούρα
Βαθμός 8